Zupełnie inne siłowanie na ręce

Zupełnie inne siłowanie na ręce

Tempo: żywe
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: brak

 

Jest to świetna gra na pokazanie, że nie zawsze trzeba rywalizować. Czasem współpracując można osiągnąć zdecydowanie więcej. Jak to zrobić?

Wystarczy, że uczestnicy dobiorą się w pary. Każda para siada naprzeciw siebie. Dobrze wykorzystać stoły i krzesła.
Będą oni siłować się na ręce. Zasady są proste:
– druga ręka nie może w żaden sposób pomagać (można ją trzymać za plecami lub na stole)
– łokcie siłujących się rąk muszą być cały czas na stole
– i teraz ostatnia bardzo ważna reguła – powiedz uczestnikom, że za każde „zwycięstwo” (położenie ręki przeciwnika na blacie) dostaną nagrodę np. 50 zł

Rozpocznij grę. I przerwij ją po około 30 sekundach.

Klucz do całych zajęć – zapytaj uczestników komu ile razy udało się wygrać. Czy komuś udało się raz, dwa, a może trzy razy?
Te osoby, które się siłowały i rywalizowały pewnie nic nie wygrały.

Ale co by się stało, jeśli zaczęłyby współpracować ze sobą? Przypuśćmy, że tak szybko jak się tylko da każdy uczestnik kładłby rękę rywala. W ciągu tych 30 sekund każdy by wygrał.

Zobacz również

Kalambury – zabawa zespołowa

Kalambury – zabawa zespołowa

Tempo: żywe
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

Tak. To nie będą zwykłe kalambury. Będzie to połączenie pokazywania, rysowania, mówienia i jeszcze paru rzeczy. Zacznijmy więc od początku. Potrzebujemy co najmniej sześć osób. Każdy z uczestników dostaje swoją rolę do wypełnienia. A zadanie jest proste – należy odgadnąć hasło.

Oto role (w kolejności ich występowania):

  1. Strateg – to on dostaje listę haseł razem z ich punktacją. Najlepiej zrobić trzy kategorie różniące się poziomem trudności hasła. Np. za 5 pkt jednowyrazowe, za 10 pkt. dwuwyrazowe oraz za 15 pkt. dwuwyrazowe ze spójnikiem). To także strateg decyduje o aktualnie zgadywanym haśle. W danej chwili można zgadywać tylko jedno hasło. W każdym momencie strateg może jednak zmienić to hasło (np. gdy widzi, że dana zagadka jest za trudna)
  2. Mim – dostaje hasło od stratega. Jego zadaniem jest pokazanie rysownikowi hasła. Jak w zwykłych kalamburach, może on tylko pokazywać.
  3. Rysownik – analogicznie, rysownik ma za zadanie przekazać hasło rysując je
  4. Mówca – ta osoba, razem z finalistą muszą znajdować się w innym pomieszczeniu – tak by nie słyszeli co się dzieje (i by nie odgadli hasła jeszcze przed swoją kolejką). Mówca może używać tylko rzeczowników oraz, oczywiście, nie może stosować słów, które są zawarte w haśle.
  5. Finalista – jego zadaniem jest odgadnięcie hasła. Gdy to zrobi, zespół może przystąpić do odgadywania kolejnego hasła. Ważne jest to, że podczas gdy odgaduje hasło mówione przez mówcę – obie te osoby muszą stać do siebie tyłem
  6. Sabotażysta – jedna z ciekawszych postaci w grze. Jej zadaniem jest przeszkadzać w odgadnięciu hasła. Może to robić tylko słownie, czyli wcinać się w zdania, naprowadzać na zupełnie inny trop itd. Sabotażysta może znać hasło, tak by przez przypadek go nie odgadnąć.

Zadaniem grupy jest zdobyć jak najwięcej punktów w ustalonym czasie. Jeśli mamy bardziej liczne grupy, możemy:

  • zrezygnować z jednej z ról
  • dać dwóch sabotażystów do zespołu

A jeżeli potrzebujecie pomysłów na hasła, to koniecznie zajrzycie na tę stronę – znajdziecie tam pomysły na kalambury.

Zobacz również

Przekrzykiwacze

Przekrzykiwacze

Tempo: żywe
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: brak

 

Wystarczy, że podzielisz uczestników na trzy grupy. Stają one naprzeciw siebie. Pierwsza grupa otrzymuje hasło: słowo bądź krótkie zdanie. Muszą oni przekazać komunikat kolejnej grupie, która stoi w pewnym oddaleniu (3-5 metrów). Trzecia ekipa stoi pomiędzy nimi. To oni mają najciekawsze zadanie. Muszą oni uniemożliwić przekazanie wiadomości do drugiej grupy. Mogą oni krzyczeć, przedrzeźniać, wymachiwać rękoma.

Oczywiście żadna grupa nie może się poruszać – stoją cały czas na wyznaczonych miejscach. Po jednej rundzie następuje zmiana, grup. Tak by ostatecznie każdy miał szansę doświadczyć każdej z ról.

Po całej zabawie warto podsumować wrażenia uczestników.

Zobacz również

Tylko jeden wyraz?

Tylko jeden wyraz?

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

Ta gra pobudza kreatywność, a do tego jest pełna śmiechu i radości. Zadanie wydaje się proste – należy odgadnąć hasło. Jedyny problem polega na tym, że podpowiedzią może być tylko jeden wyraz.

Może się wydawać, że zadanie to jest niemożliwe, ale to naprawdę działa.

Zabawa jest prosta. Dzielimy grupę na dwa zespoły, możemy również grać w parach.W każdej z grup następuje podział na dwa mniejsze zespoły. Jeden będzie podpowiadał, drugi zgadywał. Każda grupa dostaje to samo hasło np. „rower”. Pierwsze ekipa zastanawia się jaką wskazówkę podać np. „jednoślad”. Jeśli ekipa zgadnie, dostaje punkt. Jeśli nie, pytanie przejmuje drużyna przeciwna.

Wypróbuj tę grę i sprawdź jak wiele wyrazów można zgadnąć. Rozwijaj kreatywność i abstrakcyjne myślenie podczas świetnej zabawy. Gra wymaga niewielkich przygotowań i można ją niemal natychmiast przeprowadzić w każdych warunkach.

Zobacz również

Odwróć koc

Odwróć koc

Tempo: żywe
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

Ta zabawa integracyjna dla dzieci, to doskonały przerywnik na wyładowanie energii, bądź wprowadzenie nuty współzawodnicwa lub po prostu zmianę tempa podczas zajęć.

Rozkładamy na ziemi koc, na którym ustawiamy naszych uczestników. Można zrobić więcej grup, bądź liczyć czas stoperem – wszystko zależy od tego czego akurat potrzebujemy. Nasi uczestnicy muszą odwrócić koc na drugą stronę. Nie mogą jednak dotknąć ziemi. Cały czas każdy uczestnik zadania musi znajdować się na kocu.

Sprawdźmy jak szybko poradzą sobie nasi uczestnicy. Możemy łatwo zaobserwować jak działa nasza grupa, jak sobie radzi z rozdziałem zadań i słuchaniem. Przerywnik ten nie powinien nastręczyć żadnych trudności, a może przynieść bardzo dużo zabawy.

Zobacz również

Złączeni kartką

Złączeni kartką

Tempo: żywe
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

W tej grze możesz podzielić uczestników na grupy, nie jest to jednak konieczne. Jeśli powstaną grupy, pamiętaj, żeby każda miała trochę przestrzeni dla siebie, tak by swobodnie mogła wykonać swoje zadania. A jakie to zadania i na czym polega gra?

Uczestnicy stają w rzędzie, bardzo blisko siebie. Stykają się ramionami. Natomiast między ramiona wkładamy im kartki papieru. Podstawowa zasada jest taka, że karta nie może zostać upuszczona. To wszystko? Wydaje się proste prawda?

Dodajmy jednak do tego zadania, jakie muszą wykonać. Na samym początku nie będzie to zrobienie przysiadu. Kolejnym przejście 3 kroków. Jeśli grupie się to uda, można zwiększyć poziom trudności. Zobaczmy jak sobie poradzą z podskakiwaniem, bądź okręceniem się do tyłu, bądź o 360 stopni.

Zabawa buduje zespół i przy okazji jest naprawdę wesoła. Można ją przeprowadzić niemal w każdych warunkach.

Zobacz również

Piórko na orbicie

Tempo: żywe
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: wymagane

 

Podziel uczestników na grupy. Mogą one być dwu lub więcej osobowe. W przypadku większej liczebności grupy – muszą oni siedzieć. Każdy zespół otrzymuje piórko. Na dany znak musi je podrzucić w powietrze. Zadaniem zespołu jest, nie dotykając piórka, utrzymać je w powietrzu. Mogą używać siły swoich płuc, czyli po prostu dmuchając od dołu na piórko, by jak najdłużej utrzymywało się w powietrzu.

Modyfikacje:

  • Oprócz liczebności grupy można pozwolić uczestnikom używać rekwizytów – np. wachlarzy. Wbrew pozorom mogę one momentami utrudnić zadanie

Zobacz również

Bieg ślepca

Tempo: żywe
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

Naszych uczestników możemy podzielić na dowolnie liczne grupy, wszystko zależy od tego ile czasu chcemy poświęcić na grę. Grupy wybierają po jednej osobie ze swojego zespołu i zakrywają jej oczy. Prowadzący na terenie gry umieszcza niewielki przedmiot, ale tak by był on widoczny, bądź by było wiadomo gdzie się znajduje.

Zadaniem grup jest, po sygnale start, doprowadzić osobę z zasłoniętymi oczami do przedmiotu, tak by jako pierwszy go znalazł i wrócił. W następnej rundzie inne osoby mają zakryte oczy, a przedmiot oczywiście zostanie schowany w innym miejscu.

Modyfikacje:

  • można przygotować więcej monet – jedna na każdą grupę
  • możesz również od razu umieścić więcej monet i w każdej grupie wyznaczyć dwie bądź więcej osób, które będą miały zasłonięte oczy

Zobacz również

Przekładany wyścig

Tempo: dynamiczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: wymagane

 

Zabawa wygląda jak zwyczajny turniej rzędów. Kilkuosobowe drużyny stoją w rzędzie na starcie. Każda ekipa otrzymuje jakiś długi przedmiot. Najlepiej nada się kłoda, ale w przypadku jej braku – zwinięty dywan, czy rura PCV też dadzą radę. Nie musi być ona ciężka. Ważne żeby była stosunkowo długa.

Zadaniem uczestników jest przejście przez choć jednego zawodnika linii mety. Można to zrobić podając sobie kłodę do przodu rzędu. Gdy osoba z tyłu poda kłodę dalej idzie na początek rzędu i w ten sposób całość się przesuwa.

Modyfikacje:

  • Belkę można przekładać albo nad głowami albo pod nogami
  • Do zakończenia zabawy wystarczy, że jedna osoba przejdzie linię mety lub wszystkie

Zobacz również

Żywe liczby

Tempo: żywe
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: wymagane

 

Uczestnikom rozdajemy ponumerowane karteczki na sznurku – każdemu po jednej, tak aby mogli je sobie zawiesić na szyi. (Najlepiej, aby w grupie była parzysta ilość osób – jeśli nie jest, niech prowadzący też uczestniczy w grze).

Zadaniem graczy jest ustawianie się w pary, w trójki tak, aby sprostać wymaganiom prowadzącego np.

  • grupa ma ustawić się od najmniejszej liczby do największej
  • pary mają powstać z osób z numerkami parzystymi
  • mają powstać pary mieszane (nieparzyste z parzystymi)
  • pary, w których jedna liczba jest o 3 (o 1 lub 2 lub 4 obojętnie) większa od drugiej (można potem poprosić o pary, w których jedna liczba jest o 3 mniejsza od drugiej i tak sprawdzić spostrzegawczość uczestników)
  • pary łączą się tak, aby po dodaniu ich liczb otrzymać 12 (albo 18,25,15 itp.) – można wykorzystać mnożenie, odejmowanie, dzielenie itp. żeby było trudniej
  • Łączymy się w trójki tak, aby jedna liczba była sumą pozostałych
  • Odliczamy do pięciu i tworzymy pięć zespołów. Liczby można dodawać, odejmować, mnożyć, dzielić. Każdą liczbę można wykorzystać tylko raz.  Zadaniem jest otrzymać 100, albo wynik jak najbliższy tej liczbie.

Ważne jest, aby jak najczęściej zadawać pytania typu: jakie liczby zostały bez przydziału? Czy można wykorzystać wszystkie liczby jeśli uczestnicy ustawią się inaczej? Czy to ustawienie jest jedynym możliwym rozwiązaniem? Czy łatwiej jest złapać liczbę o 2 czy o 3 większą?

Materiały: karteczki z numerkami na sznurku – tyle ilu jest uczestników

Zobacz również

Autograf King-Konga

Tempo: żywe
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

Dzielimy uczestników na grupy (max 8 osób), każda z nich wymyśla sobie osobę, której autograf chciałaby zdobyć – King Konga, Johnego Deppa itp. Każda grupa wybiera trzy osoby, które będą miały zawiązane oczy. Dwie z nich trzymają pionowo duży arkusz papieru, a trzecia osoba stojąca naprzeciwko nich trzyma nieruchomo flamaster. Reszta grupy musi umiejętnie wydawać polecenia typu (w górę, w dół, w bok itp.) do osób trzymających arkusz, tak aby powstał podpis. Która grupa zrobi to szybciej lub ładniej wygrywa.

Materiały:

  • tyle arkuszy papieru ile będzie grup
  •  flamastry
  • chusty do zawiązania oczu

Zobacz również

Jak to było?

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: wymagane

 

Uczestnicy siedzą w kręgu, jedna osoba wychodzi. Pozostali układają z klocków lub innych rzeczy (pudełeczek, kubeczków itp) jakąś konstrukcję. Wszyscy zapamiętują jak wygląda ta konstrukcja, następnie burzą ją.

Wybrana osoba powraca i ma za zadanie jak najlepiej odtworzyć bryłę dzięki wskazówkom uczestników.

Przed zburzeniem konstrukcji można zrobić jej zdjęcie, ale nie wolno na nie patrzeć przy pomaganiu budowniczemu.

Materiały: drewniane/plastikowe kostki lub kubeczki, pudełeczka, kartoniki

Uczestników można też podzielić na grupy, wprowadzając elementy współzawodnictwa. Zadaniem zespołów będzie jak najszybsze odtworzenie budowli.

Bardzo fajne klocki możesz znaleźć jeśli odwiedzisz ten sklep z zabawkami dla dzieci.

Zobacz również

Strona 1 z 212

Pin It on Pinterest