Techniki zapamiętywania – ciąg wyrazów

Techniki zapamiętywania – ciąg wyrazów

Tempo: poradnik
Liczba graczy: poradnik
Przygotowanie: poradnik

 

Oto sposób, który rozwinie Twoje zdolności zapamiętywania. Nie wierzysz? To naprawdę prosta sztuczka, którą będziesz mógł wykorzystać od razu. Możesz spokojnie nauczyć tego innych. Nie wymaga żadnych przygotowań. Po prostu wprowadzasz to w życie i korzystasz. Brzmi nierealnie? Sprawdźmy więc jak działają te techniki zapamiętywania.

Wyobraź sobie, że masz do zapamiętania ciąg 10 wyrazów bądź przedmiotów. Metody takie jak stałe ich powtarzanie są nieskuteczne. Wielokrotnie się pewnie o tym przekonałeś. Jednak ten sposób jest prosty i skuteczny. Poniżej prezentuję dwa sposoby na skuteczne zapamiętywanie i ćwiczenie mózgu.

Jak ćwiczyć pamięć – zapamiętaj ciąg wyrazów

Pierwszy polega na połączeniu wyrazów czy przedmiotów w opowieść, historyjkę. Jeśli masz do zapamiętania elementy układanki czy po prostu listę zakupów połącz je w jedną opowieść. Jeśli do zapamiętania masz następujące zakupy: chleb, masło, jogurt, szynkę, ser, papier toaletowy i pastę do zębów (bo właśnie się skończyła), możesz to zrobić mniej więcej tak:

Wyobraź sobie chleb, który posmarowałeś masłem, czegoś brakowało, więc dodałeś do tego trochę jogurtu (malinowego oczywiście). Na całość położyłeś szynkę, a dopiero potem ser żółty, wszystko owinąłeś papierem toaletowym i posmarowałeś pastą do zębów.

Historyjka nie musi mieć sensu. Ważne żeby pomóc sobie wyobraźnią. Widzieć to, że naprawdę smarujemy masłem chleb, a potem dodajemy jogurt.

Ważne jest to, że tę opowieść każdy musi sam sobie wymyślić. Każdy z nas inaczej myśli i inaczej sobie zakotwiczy w mózgu te obrazy. Stąd muszą to być indywidualne obrazy. Nie można komuś narzucić gotowej historyjki, bo jest szansa, że to nie zadziała.

Drugi sposób jest nieco inny. Skorzystamy z tej samej listy siedmiu przedmiotów. Natomiast tym razem połączymy je nieco inaczej. Każdy przedmiot zostanie skojarzony z liczbą od 1 do 7. I tak chleb to 1, masło – 2 itd.

Teraz wystarczy wyobrazić sobie że chleb jest krojony przez jedynkę, dwójka bierze na swój „haczyk” masło…

Pamiętaj, że to musi być Twoja opowieść. Być może mój haczyk z masłem Tobie nie będzie się tak dobrze kojarzył. Plusem tej koncepcji jest to, że możesz „wyciągnąć” dowolny element z całego układu.




Techniki zapamiętywania – wykorzystanie

Oba pomysły dają trochę inne możliwości. Pierwszy pomaga zapamiętać ciąg niejako przyczynowo skutkowy. Nie pozwoli Ci przypomnieć sobie jakie było trzecie słowo. Natomiast zdecydowanie szybciej zapamiętasz i przypomnisz sobie całość. W ten sposób można też pamiętać słówka z angielskiego – kojarząc je z czymś bardziej znajomym.

Drugi sposób pozwala swobodnie wydobyć z ciągu pojedyncze hasła, znając ich kolejność.

Podsumowanie

Takie ciągi zapadają na bardzo długo w pamięć – nawet gdy ich nie powtarzamy. Trochę jak wierszyk nauczony dawno temu w szkole. Nie jest to oczywiście panaceum, ale jest wiele sytuacji, w których z pewnością się nam przyda i okaże pomocny.

Warto stosować tę metodą również dlatego, że bardzo łatwo się jej nauczyć. Jest wręcz intuicyjna, a działa doskonale. Dodatkowo pozwala rozwijać nasz mózg, dając mu zadanie, z którym musi sobie poradzić.

Przekonaj się zresztą sam. Być może już samodzielnie ułożyłeś historię z naszą listą zakupów. Jaką historię Ty zrobiłeś lub w jaki sposób połączyłeś te wyrazy? Koniecznie napisz o tym w komentarzu.

Zobacz również

Jak przygotować udane zajęcia integracyjne?

Jak przygotować udane zajęcia integracyjne?

Tempo: poradnik
Liczba graczy: poradnik
Przygotowanie: poradnik

 

Takie sytuacje zdarzają się bardzo często. Wycieczka szkolna, spotkanie integracyjne czy nawet zorganizowany wyjazd na ognisko, nad jezioro, czy inne miejsce. Możesz się do niego przygotować i zaproponować jeszcze lepszą zabawę. Zapewniając dużo śmiechu i trochę współzawodnictwa. Jak to zrobić? Zobacz jak przygotować udane zajęcia integracyjne!

Wybierzemy kilka gier z tego zbioru i dodamy kilka prostych elementów, które jeszcze bardziej uatrakcyjnią nasze zajęcia integracyjne. Załóżmy więc, że masz około 20 osób, którym musisz zaproponować ciekawe zajęcia. Zróbmy więc tak:

  • Najpierw  wyjaśnij zasady gry – powiedz, że będziemy walczyć o wielki puchar lub niesamowitą nagrodę. Najlepiej sprawdzają się drobne i śmieszne rzeczy. Możesz np. pomalować na złoto butelkę napoju, bądź zorganizować „złote” kalesony. Cukierki też dadzą radę.
  • Dzielimy wszystkich na 4 zespoły. Wykorzystamy do tego prostą grę [link]. Wcześniej przygotowujemy naklejki w czterech kolorach. Kolory to nasze grupy. Naklejamy je na plecach każdego gracza. Muszą oni się dobrać w grupy kolorów, ale bez używania mowy.
  • Mamy już 4 grupy. Każda siada przy swoich stolikach. Za każde wykonane zadanie będą otrzymywali punkty. Część zadań będzie oceniana za wykonania, a część będzie na czas – kto pierwszy ten lepszy.
  • Pamiętaj jednak, że naszym głównym celem jest dobra zabawa, a nie rywalizacja.
  • Dodamy jeszcze jeden element, który doda uroku. Możesz go pominąć, bądź dowolnie zmodyfikować. Będzie to obrzędowość. W naszym przypadku stworzymy opowieść o odwiecznej walce czterech królestw o panowanie nad innymi. Co 10 lat nadarza się ku temu okazja – organizowany jest wielki turniej, którego zwycięzca zdobędzie symbol pozwalający przez następne 10 lat panować nad innymi. Drużyny zostały wybrane przez każdego z królów jako najlepszy zespół, mogący tego dokonać.

Jakie można wybrać zabawy do zajęć integracyjnych?

Tutaj jest kilka przykładów, które swobodnie można wykorzystać aby zorganizować udane zajęcia integracyjne. Tę listę można modyfikować w zależności od czasu jakim dysponujemy i tego czego akurat będą chcieli uczestnicy – czy bardziej dynamicznych czy statycznych konkurencji.



  1. Aby móc rządzić innymi, trzeba udowodnić, że tworzy się wspaniały i zgrany zespół. Dlatego też każda z drużyn musi stworzyć nazwę oraz symbol, związany z kolorem swojego państwa, a także okrzyk zagrzewający do dalszej walki. Każdy zespół dostaje po 1 pkt.
  2.  Dobry władca potrafi zadbać o swoich poddanych i swoich sojuszników, a także oponentów. Udowodnijcie, że potraficie się różnić i akceptować swoją odmienność. Przygotujcie prezenty dla każdego z krajów. Prezent ma być związany z waszym kolorem.
  3. Musicie wiedzieć więcej niż inni. Musicie wykazać się wiedzą, wszystko po to by potrafić rządzić innymi. Przed Wami trudne zadanie. Na granicy 4 państw rośnie wielkie, dostojne drzewo. To kasztanowiec. Z jego liter ułóżcie jak najwięcej wyrazów – wykorzystując tylko litery znajdujące się w wyrazie „kasztanowiec”. Macie 4 minuty, która drużyna napisze najwięcej propozycji nim klepsydra skończy odmierzać czas dostanie 4 punkty, kolejna 3, 2 i 1. Pełen opis gry znajdziesz tutaj.
  4. Panowanie nad innymi jest trudną sztuką i wymaga zgrania ze sobą wielu ról. Zobaczymy jak poradzicie sobie z pracą zespołową. Musicie zdobyć najwięcej punktów odgadując jak najwięcej haseł. Cała zabawa wyjaśniona jest tu.
  5. Nowy władca musi być również sprawny. Jak szybko poradzicie sobie z odwróceniem tego koca na drugą stronę? Ach, za proste? To może dodam, że musicie wszyscy na nim stać. Pełen opis zabawy – tutaj.
  6. Przetestujemy również Waszą spostrzegawczość. Tu macie tekst, musicie znaleźć i policzyć wszystkie litery „f” występujące w tekście. Pełen opis znajdziesz tutaj.
  7. Jeszcze raz sprawdzimy Waszą wiedzę. Jako że macie bardzo silne drużyny, czasu będzie niewiele. Musicie uzupełnić jak najwięcej pół i zdobyć jak najwięcej punktów. Brzmi tajemniczo? Pełne wyjaśnienie gry – Państwa miasta
  8. Potraficie wykonywać polecenia? Wszyscy razem? Stańcie więc w szeregu. Zaraz to sprawdzimy! Opis gry – złączeni kartką

Zajęcia integracyjne dla klasy

Już widzisz, co tutaj się dzieje. Możesz dobrać każdą grę, która będzie Ci pasowała i stworzyć rozbudowany scenariusz zajęć integracyjnych dla dowolnej grupy – zarówno dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Dowolnie możesz zmieniać kolejność zabaw, skracać i wydłużać, wszystko w zależności od Twoich potrzeb.

Scenariusz jest na tyle elastyczny, że możesz go wykorzystać w dowolnym miejscu, dowolnej grupy i w dowolnym czasie.

Być może masz pomysł na jeszcze lepsze wprowadzenie klimatu? W jakich okolicznościach można wykorzystać ten pomysł? Zostaw nam komentarz. A jeśli pomysł Ci się spodobał – podaj go dalej.

Zobacz również

Czym jest burza mózgów i jak ją stosować?

Czym jest burza mózgów i jak ją stosować?

Tempo: poradnik
Liczba graczy: poradnik
Przygotowanie: poradnik

 
Co to jest burza mózgów? Jak ją stosować? W jakich okolicznościach może się ona przydać. W tym artykule odpowiemy na wszystkie pytania i pokażemy jak skuteczną metodą twórczego rozwiązywania problemów jest ta prosta technika. Czytaj więcej, by przekonać się co to jest burza mózgów.

Burza mózgów definicja

Burza mózgów jest techniką poszukiwania rozwiązania konkretnego problemu. W kreatywnym procesie grupowym jej członkowie tworzą listę rozwiązań.

Technika ta została spopularyzowana przez Alexa Faickney’a Osborna w 1953 w jego książce „Applied Imagination

Sformułowanie to jest bardzo popularne i szeroko wykorzystywane w wielu dziedzinach naszego życia. W biznesie, nauce, a także w edukacji i wychowaniu. Metoda ta służy do tego, aby znaleźć skuteczne rozwiązanie w danej sytuacji. Niby tylko tyle, ale to naprawdę potężne narzędzie – jeśli wie się jak je stosować.

Burza mózgów etapy i przebieg

Cały proces znajdywania rozwiązania danego problemu podzielony jet na dwa etapy: samej burzy mózgów oraz opracowania wyników.

 

Etap pierwszy

Podstawową kwestią jest precyzyjne opracowanie pytania, na które odpowiedzi będziemy szukać. Im lepiej sformułujemy to zdanie, tym łatwiej i lepiej poradzą sobie uczestnicy zadania. Sformułowanie zadania „wymyślmy nowy rower” może nie znaleźć zbyt wielu odpowiedzi. Jeśli jednak przeformułujemy je np. na „z jakich elementów może składać się rower”, jesteśmy już bliżej. Być może formułując jeszcze nieco inaczej pytanie dotrzemy do sedna: „jakimi cechami powinien charakteryzować się idealny rower miejski”. Dobrym narzędziem do sprawdzenia czy dobrze sformułowaliśmy nasz problem może być SMART.

Z takim gotowym pytaniem ruszamy do boju. Przedstawiamy naszym uczestnikom zadanie jakie mają wykonać. Dobrze będzie jeśli sformułowane zdanie (czyli problem jaki chcemy rozwiązać) będzie ciągle dostępne i na widoku – napisane na dużej kartce czy tablicy. Zadaniem prowadzącego jest pilnowanie, by wciąż koncentrować się właśnie na tym pytaniu.

Uczestnicy mają za zadanie znaleźć jak najwięcej odpowiedzi. Bardzo ważne jest to, że na tym etapie liczy się ilość, nie jakość. Tak więc nie komentujemy żadnego pomysłu – nawet absurdalnego. Zachęcamy nawet do myślenia poza schematami – na tym nam przecież zależy.

W burzy mózgów często jest tak, że na samym początku idzie to powoli i pomysły są oczywiste i wszystkim znane. W pewnym momencie następuje blokada i po jej przełamaniu uczestnicy sypią nowymi pomysłami, nakręcając jeden drugiego. To właśnie na tym momencie nam najbardziej zależy. Proces można przyspieszyć proponując wcześniej rozgrzewkę dla umysłu. Można użyć do tego krótkiej gry. Tutaj znajdziesz pomysły na zabawę na koncentrację oraz kreatywność.

burza-mozgow

Warto w tej części postarać się o kogoś, kto będzie zapisywał wszystkie pomysły. Najlepiej również tak, by były one widoczne dla wszystkich. Posłuży to chociażby uniknięciu powtórzeń.

Sposób w jaki wypowiadają się uczestnicy jest dowolny. Można pozwolić swobodnie wypowiadać się każdemu kto będzie miał pomysł. Można również zrobić jedną czy dwie rundy po kolei, tak by każdy włączył się w proces tworzenia. Można zrobić również tak, że odzywa się jedynie osoba, która siedzi na wyznaczonym krześle.

Wszystko zależy od tego na czym nam najbardziej zależy i co chcemy osiągnąć.

Ten etap trwa od 10 do 20 minut.

Burza mózgów – przykłady i pytania pomocnicze

Jeżeli zdaży się, że cały proces utknął w martwym punkcie, skorzystaj z tych sprawdzonych i działających pytań, które pomagają zmienić perspektywę.

Żeby pokazać, w jaki sposób można łatwo wykorzystać te pytania, rozważmy je na przykładzie. Mówiliśmy wcześniej o rowerach miejskich. Zastanówmy się więc nad: Nowe życie dla rowerów miejskich – jak to zrobić?

 

1. Czy możesz to wykorzystać inaczej?

Czy może to służyć do czegoś innego? Może mieć inne zastosowanie?

Przykład: Rower jako transport publiczny, taksówka, kurier

2. Czy możesz to dopasować?

Może znajdziesz coś analogicznego, co działa podobnie? Czy możesz to dopasować do czegoś innego?

Przykład: Riksza

3. Czy możesz to zmienić?

Czy możesz zmienić znaczenie? Może kolor, wielkość lub inną cechę? Zamienić jedno  z drugim?

Przykład: Rower elektryczny lub na szynach

4. Czy możesz to powiększyć?

Możesz coś dodać? Wzmocnić? Wydłużyć? Zwiększyć częstotliwość?

Przykład: Rower z większą liczbą miejsc

5. Czy możesz to przestawić?

Możesz zmienić kolejność? Odwrócić działanie? Przestawić jego części?

Przykład: Taki, w którym pedałuje się rękoma

6. Czy możesz to zastąpić?

Możesz zamienić jeden element drugim? Zmienisz jedną cechę czymś zupełnie innym?

Przykład: Zrobić kierownicę taką jak w samochodach

7. Czy możesz to zmniejszyć?

Może da się coś odjąć od całości? Może być lżejszy, mniejszy, delikatniejszy? A może da się podzielić?

Przykład: Składany, tak żeby zajmował jak najmniej miejsca

8. Czy możesz to odwrócić?

Znajdziesz całkowite przeciwieństwo? Jak będzie wyglądało lustrzane odbicie?

Przykład: To pole zostawię specjalnie puste, może masz jakiś pomysł? Podziel się nim w komentarzu!

9. Czy możesz to połączyć?

Możesz połączyć to z czymś zupełnie innym? Da się pokombinować i rozłożyć na czynniki pierwsze?

Przykład: Można go obudować, żeby był bardziej bezpieczny i było cieplej w ziemie

10. Czy możesz to przekształcić?

Możesz to zamienić w coś innego? Znaleźć inne zastosowanie?

Przykład: Rower może zasilać od razu akumulator, którym ładować będziemy w czasie jazdy telefon

 

Etap drugi

Po zamknięciu spisywania pomysłów nadchodzi czas na ich podsumowanie. To tutaj będziemy wybierać pomysły do dalszej pracy. Teraz zostaną odrzucone nietrafione, bądź oczywiste rozwiązania, które albo już są albo z jakiś innych przyczyn nie zostaną rozwinięte. Ważne jest tutaj to, aby nie oceniać żadnego pomysłu. Chodzi bardziej o to, że jeśli szukamy idealnego roweru miejskiego, to pomysł żeby miał dwa koła nie jet zbyt odkrywczy, ale zapewne w etapie pierwszym był bardzo ważny, bo pomógł ruszyć do przodu z innymi pomysłami.

Po wybraniu najważniejszych rzeczy możemy przejść do ich opracowania. Zazwyczaj uda się odnaleźć kilka ciekawych myśli, które warto rozwinąć i opracować bardziej szczegółowo. Może to zrobić oczywiście ta sama grupa, w ten czy inny sposób. Ale to już jest temat na zupełnie inny wpis.

Jakie są zasady burzy mózgów?

  1. Opracuj konkretne pytanie
  2. Przedstaw uczestnikom reguły
  3. Wybierz osobę (lub osoby), która będzie zapisywać wszystkie pomysły
  4. Wspólnie wymieńcie jak najwięcej sposobów rozwiązania
  5. Każdy pomysł jest dobry – zapisujcie je wszystkie bez wyjątku!
  6. Zachęcaj wszystkich do wzięcia udziału w dyskusji
  7. Podsumuj zadanie
  8. Opracuj wyniki – wybierz najlepsze rozwiązania

Podsumowanie

Burza mózgów to narzędzie bardzo skuteczne podczas szukania rozwiązania jakiegoś problemu. Można go wykorzystać niemal w każdej grupie. Działa w przypadku niemal każdego pytania i każdego problemu.

Jeśli tylko zaangażujemy grupę w szukania rozwiązania danego tematu, zostaniemy zadziwieni przez ilość oraz jakość pomysłów na twórcze rozwiązanie.

Pamiętajmy jednak, żeby burza mózgów nie była narzędziem samym dla siebie. Stosujmy ją jeśli zamierzamy również podjąć kolejne kroki, czyli rozwiązać rzeczywisty problem w twórczy sposób.

Jeśli posiadasz ciekawe przykłady użycia burzy mózgów, bądź masz jakiekolwiek pytania czy uwagi, koniecznie daj nam znać w komentarzu, bądź wyślij nam wiadomość.

Zobacz również

Gra a zabawa – czym się różni

Gra a zabawa – czym się różni

Tempo: poradnik
Liczba graczy: poradnik
Przygotowanie: poradnik

 

Czy różnica między grą, a zabawą jest czysto językowa? Wg. kilku badaczy zdecydowanie nie. Jeśli więc od zawsze wydawało Ci się, że coś jest na rzeczy, to sprawdź czym to się różni i jak można dzielić gry i zabawy.

Szczęśliwie język polski posiada oddzielne sformułowania „gra” i „zabawa”. Nie wszystkie jednak nacje posiadają to rozróżnienie. Zanim jednak przejdziemy do wyjaśnienia, czym jest jedno,  a czym drugie, warto poznać ogólną definicję.

Zabawa jest dobrowolną czynnością lub zajęciem dokonywanym w pewnych ustalonych granicach czasu i przestrzeni według dobrowolnie przyjętych, lecz bezwarunkowo obowiązujących reguł, jest celem sama w sobie, towarzyszy jej uczucie napięcia i radości.

Oto jedna z pierwszych definicji gry, którą zaproponował podczas wykładu w 1933 roku rektor Uniwersytetu w Lejdzie Johan Huzinga.

Jakie podstawowe cechy posiada więc zabawa? Tutaj możemy się już posłużyć podziałem ustalonym przez Rogera Caillois, który czerpiąc z Huzingi poszedł o krok dalej. Wprawdzie nie ustrzegł się pewnych błędów, ale jego koncepcja do dziś się broni.

Cechy gier

gra-zabawaDobrowolność – istotą gry jest rozrywka i radość, a także ogólna zgoda co do zasad samej gry. W momencie zmuszania do wzięcia w niej udziału traci ona swoją wartość, która jest wartością samą w sobie

Granice – czas i przestrzeń w każdej grze są ściśle określone.

Element niepewności – każdemu z nas zdarzyło się znudzić grą, w której wiedzieliśmy, że nie mamy żadnych szans, bądź z pewnością wygramy. Element niewiedzy co do wyniku każdej gry jest kluczowy

Bezproduktywność„istotną cechą gry jest to, że nie prowadzi ona do powstania żadnego bogactwa, żadnego dzieła. Tym właśnie różni się od pracy czy sztuki.” Tak mówi sam Caillois. W kontekście chociażby teorii grywalizacji cecha ta jakby traci na ważności, bądź nie jest konieczna. W pewnym kontekście nadal jednak można się z nią zgodzić.

Zasady – każda gra posiada swój zbiór norm. Czasem nawet mogą one wydawać się nieracjonalne, bądź utrudniać życie. Wewnątrz gry są one jednak spójne i obowiązują wszystkich graczy. Nie oznacza to oczywiście, że gra będzie sprawiedliwa. To akurat nie jest możliwe. Oczywiście dąży się do stworzenia takich warunków, aby były one równe dla wszystkich uczestników. Nie jest to jednak nigdy do końca możliwe.

Fikcja – zgadzamy się na wkroczenie w zupełnie inny świat. Stwarzamy go na nowo na potrzebę danej gry i całkowicie się w niego zatapiamy.

To jest 6 głównych wyróżników gier i zabaw. Każda gra musi posiadać te cechy, aby była grą. Niewiele nam to jednak jeszcze mówi o samych zabawach. Zobaczmy więc w jaki sposób możemy podzielić gry.

Podział gier

zabawa-i-graAgon – współzawodnictwo. Wszelkie zawody, w których uczestnicy testują swoją siłę, intelekt, spryt, czy mądrość, będzie właśnie Agonem.

Alea – przypadek. Każda gra losowa, czy to gra w kości, ruletkę czy inne tego typu to właśnie alea. Nie mierzymy się z przeciwnikiem, ale raczej zawierzamy losowi wynik.

Mimicra – naśladownictwo. Będą to wszelkiego rodzaju zabawy w teatr, odgrywanie ról, przebieranie się. Wg. Caillois mimicra nie spełnia jednej z cech gry tzn. zasad. Zawsze jednak nasze naśladownictwo mieści się w pewnych bardzo ściśle określonych ramach. Nawet „bawiąc się” w teatr wchodzimy w pewien bardzo konkretny i wymagający przestrzegania reguł świat.

Ilinx – oszołomienie. Doprowadzanie siebie do stanu zawrotów głowy czy transu, to właśnie ten rodzaj gier. Do tego można by jeszcze zapewne dodać wszelkie sporty ekstremalne, w których chodzi o podniesienie poziomu adrenaliny i niejako wprowadzenie się w inny stan.

Ciekawe, że także zwierzęta znają 3 z 4 rodzai gier. Łatwo można w ich zachowaniu odnaleźć współzawodnictwo, naśladownictwo, czy oszołomienie. Brak jednak przypadku. Podobnie zresztą jak małe dzieci – zwierzęta żyjąc chwilą, nie mają świadomości że mogłyby zawierzyć swój los ślepemu trafowi.

Gra a zabawa

Na koniec pozostaje nam jeszcze wskazanie czym różni się gra od zabawy. Oczywiście większość z nas posiada pewne intuicje na ten temat, które za chwilę zapewne zostaną potwierdzone.

Paidia to słowo wywodzi się od greckiego słowa „dziecko”. Zabawa będzie więc spontanicznym przejawem instynktu zabawowego: kot grający kłębkiem wełny, pies otrząsający się z wody, niemowlę śmiejące się do grzechotki. Jest całkowicie spontaniczna, bez żadnych reguł. To niejako potrzeba ruchu i hałasowania

Ludus stoi z kolei na przeciwległym biegunie. To gra, która posiada reguły, jest uporządkowana i ma ustalone granice. Ludus zaczyna się, gdy musimy pokonać jakąś przeciwność – czy to zewnętrzną czy wewnętrzną, jest to postawienie celu, a więc nadanie struktury grze.

Podsumowanie

Paidia oraz Ludus to pewna skala. Na niej można w różnych miejscach ustawiać poszczególne gry i zabawy. Do tego dochodzą jeszcze cztery wcześniej wspomniane kategorie. Wszystko to łączy się w jedną wspólną całość. Oczywiście nie wyczerpując tematu. Możliwości jego zawężenia są bardzo duże. Wystarczy spojrzeć na pracę Milosa Zapletala, którzy stworzył swój czterotomowy zbiór gier i zabaw, tworząc własny system ich podziału.

Zobacz również

Pin It on Pinterest