Legendarna opowieść

Legendarna opowieść

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: brak

 

Przygotuj bądź wymyśl z uczestnikami Twoich zajęć krótką historyjkę – długość zależy od tego jaką masz grupę. Wcześniej jednak musisz wybrać kilkoro chętnych, którzy opuszczą pokój – nie mogą oni słyszeć wymyślanej historii.

Gdy opowieść jest już gotowa, zapraszamy pierwszą osobę i opowiadamy jej naszą opowieść. Ważne jest, żeby opowiedzieć ją tylko raz. Gdy pierwsza osoba usłyszy historię, zapraszamy kolejną osobę. Ona wysłucha wersji historii opowiedzianej przez poprzednią osobę. Tworzymy w ten sposób coś na kształt bardziej rozbudowanej wersji głuchego telefonu.

Gdy ostatnia osoba usłyszy opowieść – sama musi ją powiedzieć dla wszystkich na głos. Wtedy prowadzący przypomina oryginalną treść.

Zobacz również

Każde zwierze, co ma pierze

Każde zwierze, co ma pierze

Tempo: żywe
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: brak

 

Uczestnicy zabawy siadają w kręgu, tak by dobrze widzieć prowadzącego. Prowadzący wymienia różne zwierzęta, za każdym razem mówi np. kanarek fruwa, wróbel fruwa, hipopotam fruwa. Za każdym razem, gdy wypowie nazwę zwierzęcia – podnosi ręce, udając, że macha skrzydłami.

Nasi uczestnicy muszą pokazywać ten sam ruch, ale tylko w chwili, gdy mowa jest o ptakach (bądź zwierzętach wyposażanych w skrzydła – kwestię tę warto ustalić przed zabawą).

Jeśli ktoś się zagapi i będzie imitował skrzydła przy innym zwierzęciu – odpada, bądź musi dać jakiegoś fanta.

Zobacz również

Nieprawdziwe przysłowia

Nieprawdziwe przysłowia

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: brak

 

Wszyscy uczestnicy zabawy siedzą w kręgu. Prowadzący znajduje się w środku i wypowiada dowolne przysłowie, mówi jednak tylko do połowy np. „Kto pod kim dołki kopie…”. Następnie wyznacza on osobę, może ją wskazać ręką, bądź rzuca jakimś przedmiotem np. miękką piłką, czy rękawiczką. Zadaniem wyznaczonej osoby jest dopowiedzieć dalszą część przysłowia. Musi ona jednak dokończyć zupełnie innym powiedzeniem – nie może powiedzieć „ten sam w nie wpada”.

Jeśli zrobi to poprawnie, to ta osoba mówi pierwszą część innego przysłowia i rzuca piłkę. W danej rundzie przysłowia nie mogą się powtarzać. Jeśli ktoś się pomyli, odpada lub musi dać fanta.

Zabawę można również przeprowadzić bez piłki i kolejność idzie wg wskazówek zegara. Można również dodać limit czasowy – np. każdy ma jedynie 10 sekund, zarówno na wymyślenie przysłowia jak i na dokończenie.

Zobacz również

Losowa konwersacja – śmiech i kreatywność

Losowa konwersacja – śmiech i kreatywność

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

Zadanie jest bardzo proste. Dwóm grupom, bądź dwóm osobom dajemy po pięć kartek. Na każdej jest napisany dowolny wyraz. Nasi uczestnicy muszą prowadzić normalną rozmowę ze sobą. Ich zadaniem jest wplecenie wszystkich wyrazów w tę konwersację.

Zabawa ta rozwija kreatywność i swobodną wypowiedź. Warto ją zrobić już po jakiejś rozgrzewce. Nie chodzi tutaj o to by ze sobą rywalizować. Raczej o to by nauczyć się szybko myśleć i planować w jaki sposób poprowadzić konwersację, tak żeby można było użyć wylosowanych słów.

Ta gra dostarcza bardzo dużo śmiechu. Widownia może znać wylosowane wyrazy, bądź prowadzący, po poprawnym użyciu danego słowa, będzie mówił jaki to wyraz. Można też słuchaczy prosić by zgadywali o jaki wyraz może chodzić.

Zobacz również

Adwokat – przerywnik na koncentrację

Adwokat – przerywnik na koncentrację

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: brak

 

Uczestnicy siadają wygodnie w kręgu. Jedna osoba, może zacząć prowadzący, stoi w środku. Ona zadaje pytania. Są tylko dwie zasady:

  1. Odpowiada zawsze osoba po lewej (jej adwokat)
  2. Nikt nie może się roześmiać

Oczywiście pytania powinny wyprowadzić z równowagi pytanych. Mogą ich zaskakiwać i zwodzić. Wszystko po to by ktoś popełnił błąd i albo się roześmiał albo odpowiedział niepytany.

Gdy ktoś się pomyli, zajmuje miejsce pytającego. Zabawa generuje bardzo dużo śmiechu. Pytający mogą nadawać dowolne tempo i zmieniać kolejność wedle uznania.

Liczba rund jakie można przeprowadzić zależy od grupy i prowadzącego.

Zobacz również

Korektorzy – zabawa na koncentrację

Korektorzy – zabawa na koncentrację

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: wymagane

 

Należy przygotować tyle kartek z identycznym tekstem i długopisów ilu będzie zawodników.  Tekst powinien być dość długi – ok. 30/40 linijek – można go oczywiście dowolnie modyfikować.

Zadaniem uczestników jest jak najszybciej zaznaczyć litery F kółkiem, K podkreślić, a wszystkie litery A skreślić. Kto wykona zadanie jako pierwszy wygrywa. Dla ułatwienia sprawdzenia, oprócz zaznaczania liter warto wskazać uczestnikom, żeby policzyli wymienione litery – by szybko można było sprawdzić czy mają właściwy wynik.

Zobacz również

Państwa miasta

Państwa miasta

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

Czy jest ktoś, kto nie zna i nie grał w tę grę? Warto ją przypomnieć, bo wciąż dostarcza wiele zabawy.

Każdy uczestnik tej zabawy otrzymuje kartkę i długopis. Można wcześniej przygotować kartkę z gotową tabelką, dla ułatwienia. Wybieramy kategorie jakie będą występowały w zabawie. Najczęściej są to:

  • państwa
  • miasta
  • tytuł filmu
  • tytuł książki
  • roślina
  • zwierze

Wybieramy literę, na którą będą zaczynały się hasła. Literę może wybierać jeden z uczestników, można je losować, prowadzący może też w myśli mówić sobie alfabet, a jeden z wyznaczonych uczestników mówi „stop”.

Zadanie jest proste. Trzeba wymyślić hasła rozpoczynające się na daną literę. Wydaje się to proste, ale może przysporzyć wielu trudności. Na każdą rundę jest limit czasu – w zależności od liczby haseł, będzie to 1-3 minuty.

Po skończeniu sprawdzamy punkty. Jeśli nasze hasło jest jedyne, to otrzymujemy 15 pkt. Jeśli ktoś inny napisał to samo, otrzymujemy 10 pkt. Za brak odpowiedzi jest 0 pkt.

Zobacz również

Telegram

Telegram

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

W tej grze możemy niemal dowolnie ustalić wielkość grup. Akurat w tym przypadku najlepiej sprawdzą się mniejsze zespoły, po 3-5 osób. Podajemy zespołom wyraz – im dłuższy tym będzie lepszy – np. kasztanowiec. Zadaniem zespołów jest stworzyć zdanie, których wyrazy będą zaczynały się na litery podanego wyrazu. W tym przypadku będzie to np. „Krzesło Antoniego Szybko Zostało Trafione Automobilem Na Oleju Winogronowym I Elektrycznej Cysternie.”

Można założyć, że zazwyczaj zdania te nie będą bardzo sensowne (jak widać w powyższym przykładzie). Możemy proponować, aby zdania te miały logiczną konstrukcję, nie muszą mieć sensu. Dzięki temu dostarczymy wszystkim dużo śmiechu oraz wytężania umysłu, żeby wymyślić pasujący opis do danego wyrazu.

Pamiętajmy jednak, żeby ograniczyć czas jednej rundy. Im mniej czasu tym lepiej. Zazwyczaj 3-5 minut w zupełności wystarczy na stworzenie jednego zdania.

Możemy przeprowadzić kilka rund, za każdym razem proponując inny wyraz.

Zobacz również

Tylko jeden wyraz?

Tylko jeden wyraz?

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

Ta gra pobudza kreatywność, a do tego jest pełna śmiechu i radości. Zadanie wydaje się proste – należy odgadnąć hasło. Jedyny problem polega na tym, że podpowiedzią może być tylko jeden wyraz.

Może się wydawać, że zadanie to jest niemożliwe, ale to naprawdę działa.

Zabawa jest prosta. Dzielimy grupę na dwa zespoły, możemy również grać w parach.W każdej z grup następuje podział na dwa mniejsze zespoły. Jeden będzie podpowiadał, drugi zgadywał. Każda grupa dostaje to samo hasło np. „rower”. Pierwsze ekipa zastanawia się jaką wskazówkę podać np. „jednoślad”. Jeśli ekipa zgadnie, dostaje punkt. Jeśli nie, pytanie przejmuje drużyna przeciwna.

Wypróbuj tę grę i sprawdź jak wiele wyrazów można zgadnąć. Rozwijaj kreatywność i abstrakcyjne myślenie podczas świetnej zabawy. Gra wymaga niewielkich przygotowań i można ją niemal natychmiast przeprowadzić w każdych warunkach.

Zobacz również

Wędrujący ognik

Wędrujący ognik

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

Możemy podzielić naszą grupę na mniejsze zespoły. Uczestnicy stają w kręgu, każdemu dajemy jedną zapałkę. Dodatkowo pudełko z zapałkami leży w środku kręgu. Jedna osoba nie ma zapałki.

Na sygnał prowadzącego osoba bez zapałki bierze jedną z pudełka i odpala. Jej zadaniem jest podanie płomienia dalej według wskazówek zegara. Natomiast żeby zabawa nie była za prosta – płomień musi przewędrować dwukrotnie w kręgu.

Jeśli komuś zapałka zgaśnie bądź się wypali może on wziąć nową z pudełka.

Ta gra może być zarówno wykorzystana jako współzawodnictwo – wtedy liczyć będzie się czas, jak i do budowania nastroju, czy skupienia uczestników.

Zobacz również

Łańcuch wyrazów

Łańcuch wyrazów

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: brak

 

Uczestnicy zabawy siedzą swobodnie w kręgu. Pierwsza osoba mówi dowolny wyraz. Kolejna powtarza go i dodaje kolejny wyraz. Kolejne słowo musi się zaczynać na literę, na którą skończył się poprzedni wyraz. Jeśli pierwsze słowo to „kubek”, to kolejna osoba musi wybrać słowo na literę „k”.

Gra wydaje się prosta, jednak z każdym kolejnym uczestnikiem łańcuch wyrazów robi się coraz dłuższy, a odtworzyć je trzeba według kolejności. Gdy ktoś się pomyli może albo odpaść albo zostawić fanta. W grze chodzi bardziej o ćwiczenie umysłu niż na rywalizacji.

Gra świetnie ćwiczy koncentrację i zapamiętywanie. Aktywizuje biorące w zabawie dzieci.

Zobacz również

Policz wszystko

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: wymagane

 

Do tej zabawy rozwijającej umiejętność rozwiązywania krótkich zadań potrzeba niewiele przygotowań. Wystarczy, że na kartkach np. A4 umieścisz proste działania. niech będą to np. 2×8, 81:9, 1 – 11 itd. Każdą kartkę pokazujesz uczestnikom przez np. 3 do 5 sekund, w tym czasie muszą oni szybko wykonać działanie i zapisać wynik na swojej kartce. Takich kartek z działaniami najlepiej żeby było ponad 10 – tak by utrzymać dynamikę zabawy i by uczestnicy czuli presję i koncentrowali się jak najdłużej.

Tę grę warto przeprowadzać regularnie – wpływa ona bardzo pozytywnie na umiejętność robienia kalkulacji w pamięci i to pod presją mijającego czasu.

Zobacz również

Strona 1 z 41234

Pin It on Pinterest