Kto ma piłkę?

Tempo: dynamiczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

Uczestnicy siadają w kręgu na podłodze, jedna osoba wychodzi za drzwi. Gdy jest na zewnątrz, reszt podaje sobie nawzajem piłkę. Kiedy osoba chce wrócić, musi zapukać trzy razy i wejść możliwie najszybciej po trzecim zapukaniu. Ten, kto jest w danym momencie w posiadaniu piłki, musi ją natychmiast schować u siebie lub w pobliżu. Celem osoby, która weszła, jest zgadnąć, kto ma piłkę i gdzie ją ukrył.

 Materiały: piłka (mała)

Zobacz również

Wejdź do kręgu

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: brak

 

Wszyscy siedzą w dużym kole, osoba prowadząca wymienia jakąś grupę ludzi, np. miłośnicy psów, okularnicy, sportowcy itp. Osoby, które czują się członkami tych grup wstają i robią mały krok w kierunku środka koła. Przy wymienianiu każdej kategorii ludzi poszczególni uczestnicy albo stoją w miejscu (jeśli opis do nich nie pasuje) albo posuwają się krok po kroku do środka. Zabawa kończy się, gdy ktoś dotrze do centrum koła.

Zobacz również

Gwizdek

Tempo: statyczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: minimalne

 

Gra jest jednorazowa – tzn. tylko osoby, które nigdy nie zetknęły się z tą grą mogą być uczestnikami zgadującymi, reszta tworzy krąg.

 Uczestnicy, którzy nigdy nie grali w tę grę (lub ochotnicy jeśli nikt nie zna zasad) wychodzą na zewnątrz pomieszczenia (2/3 uczestników). W tym czasie reszta grupy wybiera spośród siebie sędziego, który ma na sobie mundur lub bluzkę, dzięki której nie będzie widać sznurka gwizdka. Sędzia zakłada gwizdek tak, by mieć go na plecach  i staje wewnątrz kręgu blisko uczestników plecami do nich. W czasie gry sędzia porusza się po kręgu krokiem dostawnym tak, by zawsze stać plecami do uczestników a przodem do zgadującego. Do gry wkracza pierwszy zgadujący, wchodzi do kręgu tak, by nie zobaczyć pleców sędziego. Prowadzący wprowadza zgadującego w grę – jego zadaniem jest odkryć, która osoba w kręgu trzyma aktualnie gwizdek, który pozornie wędruje w dłoniach uczestników (na zewnątrz koła – uczestnicy muszą robić ruchy jakby właśnie przekładali sobie z rąk do rąk gwizdek). Uczestnicy dmuchają w gwizdek wiszący na plecach sędziego dezorientując zgadującego. Zgadujący wskazuje na osobę, która wg niego trzyma gwizdek, wtedy ona musi pokazać swoje ręce. Gra toczy się do momentu, w którym zgadujący zorientuje się, że gwizdek jest na plecach sędziego lub podda się.

Zobacz również

Czołgi

Tempo: żywe
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: brak

 

Wszyscy kładą się na podłodze jeden obok drugiego (twarzą do podłogi) bardzo blisko siebie. Pierwsza osoba wtacza się na osobę leżącą obok niej i toczy się po plecach wszystkich leżących aż do końca. Zajmuje miejsce za ostatnią osobą. Gdy jest w połowie drogi, następna osoba robi to samo. Zabawa trwa tak długo, aż wszyscy przetoczą się po wszystkich.

Zobacz również

Chiński football

Chiński football

Tempo: dynamiczne
Liczba graczy: dowolna
Przygotowanie: wymagane

 

Uczestnicy stoją w kręgu z rozszerzonymi nogami (między nimi jest ich bramka), pochyleni do środka.  Celem gry jest wyeliminowanie innych uczestników poprzez wbicie im bramki i jednoczesna obrona własnej. Piłkę ‘kopie się’ rękami (wygląda to trochę jak pinball).  W momencie wbicia bramki uczestnik odwraca się tyłem do koła i gra dalej patrząc sobie przez nogi. Ponowne wbicie mu bramki powoduje wypadnięcie z gry.

  • Piłki nie można łapać, trzeba ją odbijać tak, by toczyła się po ziemi, a nie latała.
  • Nie wolno  krzyżować kolan w celu obrony własnej bramki
  • W momencie wznowienia gry (piłka wypadnie poza koło lub strzelony został gol i piłka wyleciała komuś przez nogi) rozpoczynający gracz nie może kierować piłką tak, by wpadła ona między nogi jego najbliższych sąsiadów (byłoby to nie fair)

Materiały: piłka, najlepiej wielkości piłki do ręcznej

Zobacz również

Strona 5 z 512345

Pin It on Pinterest